Mwh Lij Hancangh cingq gaem mbouj dingh cawjeiq, doxdax gaenq hainduj lo, gyoengqvunz foenfoen caenx hwnj baihnaj bae. Lij Hancangh cix nyiengh ok loh daeuj, byaij bae coh aen dan gai laeujvan henz gai he naengh roengzdaeuj, aeu vanj laeujvan haeuxcid he, menhmenh gwn dwk, ndawsim laebdaeb siengj: Nienzdaih luenhlablab, mbouj riengz bang mbouj riengz bai mbouj ndei, riengz bang riengz bai hix mbouj ndei, riengz caeuq mbouj riengz cungj aiq ciunyex cainanh mbouj miz mingh; Lij Han’gvangh, youq ndaw Byacibfanh miz byawz mbouj rox de dwg boux vunzyak simdoeg angq huj mbouj dingh gaj vunz mbouj yaep da he ha? Caeuq duz roegvameiz de doxdoj, yawj daeuj cijnaengz dwg yungyiemj lai saeh ndei noix; saw hawj de, laemxseiz lij ndaej bauj diuz mingh he; hingz de, aennaj yakdoeg de naengz mbouj bienq? Daengz seizhaenx, caiq miz geij diuz mingh lauheiq hix nanz bauj lo. Suenq lo suenq lo, mbouj bae doxdax cij dwg banhfap ceiq ndei. Guen haenx raeuz mbouj dang lo, cienz haenx raeuz hix mbouj aeu lo, gou byaij faenh gou. Lij Hancangh yienghneix siengj, couh ndwn hwnj byaij baema. Mboujliuh bouxcawj dan gai laeujvan Loeg Daihdamj roxnaj de, de caengz byaij bae sam yamq, Loeg Daihdamj couh heuh de:

“Lij sienseng, baenzlawz mbouj camgya roegvameiz doxdax lo?”

Lij Hancangh bonjlaiz mbouj siengj swt de, hoeng siengj daengz cungj dwg aen gai he, ngaem gyaeuj mbouj raen ngiengx gyaeuj raen, ngoenzneix ndoj ndaej ngoenzcog ndoj mbouj ndaej. Couh nyeux gyaeuj gvaqdaeuj riu coh Loeg Daihdamj, siengj hai bak gangjgangj gij nyapnyuk de, youh roxnyinh mbouj hab, cijndei bibi gyaeuj riumbw.

Loeg Daihdamj raen de yienghneix, lumjbaenz hix rox gij veiznanz de, couh rag Lij Hancangh gvaqdaeuj, doqrwz de naeuz:“Gij veiznanz sienseng lanmbauq gou mbouj dwg mbouj rox, hoeng sienseng hix dwg boux vunzsai he, ndaw fwngz youh miz duzroeg ak, baenzlawz ndaej hawj boux vunzyak neix youq gizneix caj vifung daekeiq vauvau yawjsiuj Naznamz raeuz ne?” Dingz yaep ndeu youh naeuz: “Gizsaed, duzroeg doxdoj couh doxdoj, sawhingz youh mbouj dwg youz byawz gangj le suenq, lau de gijmaz viz? Couhcinj mwngz hingz lo, mbouj dang guen de, mbouj aeu cienz de, couhdwg aeu gij ceiqheiq swhgeij, de guenj youh guenj mbouj ndaej, gangj youh gangj mbouj ndaej, naengz naihhoz mwngz gijmaz? Caiqgangj, laemxseiz……Siengj dangnienz boux vuengzdaeqdoj Gouj Ngeih hix dwg boux vunzyak he, Lij sienseng mwngz daeuq hingz de le mbouj dwg vuenh ndaej seizheiq ndei ha? Laemxseiz boux vunzyak neix hix hawj mwngz daiq daeuj……”

Lij Hancangh bonjlaiz hix dwg boux vunzsai singq geng mbouj fug saw he, doengh geij bi neix gvaq saedceij fouqmiz, dasang le haujlai. Seizneix dingq Loeg Daihdamj gangj gij vah neix, aensim de deng gik dwk doenghyaegyaeg, nyaenx mbouj youq naeuz:

“Doiq, duzroeg doxdoj nanzdauh lij famh mehmbwn ha?” Gangj le couh byaij bae coh aendaiz doxdax.

Caiq gangj duzroegvameiz “aeu hoenzbya” Lij Han’gvangh doxdoj hingz geij duz roeg le, cingq youq gwnz daiz doxdax yietnaiq. Lij Han’gvangh youq mbiengj he daih cej daih boq duzroeg de, fu’gvanh lajfwngz de cix youq mbiengj he mbouj dingz bungj de. Geij boux duzroeg doxdoj saw haenx, cix deng gij bing Lij Han’gvangh at dwk, sien bik gyoengqde gag fak aennaj swhgeij, naeuz swhgeij mbouj miz bonjsaeh daengx Naznamz cungj dwg boubuet mbouj miz bonjsaeh, yienzhaeuh youh heuh gij bing fak naj bouxsaw, fak dwk gyoengqde youh in youh haemz youh huj youh mbouj gamj gangj, gag nyinh swhgeij boihseiz. Mwh Lij Han’gvangh cingq daekeiq, Lij Hancangh lumj daj gwnz mbwn doek roengzdaeuj nei sawqmwh ndwn youq baihnaj de. Lij Han’gvangh mbouj youz dwk nyengh mbat he, caj yawj cingcuj boux daeuj le, couh cam naeuz:

“Baenzlawz yiengh, daegnuengx hix siengj dang guen ha? Gij guen gou mbouj dwg yungzheih dang bw, hahaha.”

Lij Hancangh saepsang naeuz:“Duzroeg doxdoj couh doxdoj, vihmaz fak vunz? Nanzdauh neix dwg gij funghgwz Lij swhling ha?”

Lij Han’gvangh gizlawz yawj de haeuj da? De da liuq Lij Hancangh, riunyaen naeuz:“Baenzlawz, mwngz yawj mbouj gvaq da? Gou Lij Han’gvangh couhdwg cungj funghgwz neix, nanzdauh mwngz hix siengj lingxgyauq?”

Fu’gvanh lajfwngz Lij Han’gvangh ma baengh bouxcawj naeuz:“Dwg ha, Lij swhling couhdwg cungj funghgwz neix, mwngz siengj baenzlawz yiengh?”

Lij Hancangh sam faen dasang caet faen huj, genggwt han naeuz:“Lij swhling miz funghgwz de, gou hix miz funghgwz gou. Gou dauq siengj lingxgyauq lingxgyauq, yawjyawj funghgwz byawz engq ak.” Gangj le, biengj baengz hoemq loengz roeg bae, yiengq bouxcaizbuenq ndoj daengz laeng daiz haenx hat naeuz:“Okdaeuj cujciz, hainduj doxdax!”

Lij Han’gvangh yienznaeuz dwg vunzyak, hoeng hix deng gij heiqbaij Lij Hancangh hwk youq lo, dangseiz mbouj ndaej mbouj simhaw sam faen, hoeng de baengh ndaw fwngz miz cungq, henz ndang miz bing, liengh de hix sieng mbouj ndaej swhgeij, couh vad fwngz heuh gij bing de at caizbuenq okdaeuj, yaepfwngz hainduj doxdax.

Gij vunz humx yawj haenx gawq haemz youh maqmuengh youq yousim. Haemz haenx dwg Lij Han’gvangh doegsieb lai; maqmuengh haenx dwg Lij Hancangh hingz Lij Han’gvangh, mied gij vifung Lij Han’gvangh bae; yousim haenx dwg Lij Hancangh deng Lij Han’gvangh luenh guh gwnvi. Yienghneix aensim vunzlai cungj diuq hwnj bak conghhoz daeuj, angjfwngz angjdin cungj ok hanh lo.

Miz vah gangj gvaq yiengh doxgaiq he miz lingh yiengh doxgaiq he daeuj ceih de, duz “lungzfunghvi” couhdwg sat duz “aeu hoenzbya”. Ngamq hainduj doxdoj, duz “lungzfunghvi” couh ok ciu “guk ak roengz bya” coemj gvaqbae, duz “aeu hoenzbya” couh deng dot loenq song diuz bwn; ciepdwk dwg ciu “lungz ak coemj langh”, duz “aeu hoenzbya” aen da he gaenq deng duz “lungzfunghvi” dot okdaeuj, mbouj daengz haj faen cung, duz “aeu hoenzbya” couh cijmiz heiq haeuj mbouj miz heiq ok, iet ga nyeng hoz ninz youq gizhaenx lo.

Gyoengqvunz humx yawj haenx angqvauvau youh hemq youh diuq hwnjdaeuj, sawqmwh ndaej gej gij haemz ndawsim bae.(7)

李汉昌正举棋不定犹豫不决时，比赛已开始，人们纷纷地在往前挤。李汉昌让出道来，往街边的一个甜酒摊坐下，要了一碗糯米甜酒，慢慢地呷着，心里继续盘算着：大乱年代，不跟帮跟派不好，跟帮跟派也不好，跟与不跟都有可能招惹灭顶之灾；这李汉光，这十万大山中有谁不知他是个阴险奸恶喜怒无常杀人不眨眼的魔鬼？跟他斗画眉，看来只能是凶多吉少；输了他，或许还能把一条小命绑在裤腰带上带回家；赢了他，他那魔鬼脸能不变？到那时，再有几条命恐怕也难保了。罢罢罢，退避三舍为妙。那官咱不想了，那钱咱也不图了，走我的马。李汉昌忖度如是，便站起身往回走。不料那甜酒摊主陆大胆却是认得他，他未走出三步，摊主便唤住他：

“李先生，怎么不参加斗鸟了？”

李汉昌本想不给搭理，但想到同街近邻，低头不见抬头见，今天避得了明日避不了。便回过头来向摊主笑笑，欲开口道道心绪，又觉不妥，只好摇摇头干干地笑了笑。

陆大胆见状，似也知其为难处，便拉过李汉昌，附耳道：“先生的为难处晚辈不是不知，但先生也是条汉子，手上又有好鸟，怎能容那魔鬼在此扬威耀武得意洋洋小视我那楠？”顿了顿，又道：“其实，斗鸟就斗鸟，输赢又不是由谁说了算，怕他什么鸡巴毛？即使你赢了，不当他的官，不拿他的钱，就要个自己的志气，他管又管不了，讲又讲不了，能奈你何？再说，或许……想当年那土皇帝苟二也是个恶鬼，李先生你斗了他不是换来了风光？或许这魔鬼也给你带来……”

李汉昌本也是个血性汉子，这些年过上富家生活，又添了不少傲气。如今听了陆大胆这番话，早被撩得心热血涌傲气膨胀，当下不由得脱口而出：

“对！斗斗鸟难道还犯天条不成？”便即抽身往赛台走去。

却说李汉光的“摄山魂”斗败了几个挑战者后，正在赛台上小歇。李汉光则在一旁大吹大擂其鸟，一旁的副官马弁一个劲地恭维着。那几个斗败者，则被李汉光令士兵押住，先逼他们自己打自己的脸，说自己没本事没能耐整个那楠都是孬种，然后又由士兵扇他们的耳光,打得他们又痛又恨又怒又不敢言，自认霉气。正得意间，李汉昌如从天降突然出现在他面前。李汉光不由一愣，待看清来人后，便问：

“怎么，这位老弟也想当官吗？我的官可不是那么容易当上的啵，哈哈哈。”

李汉昌冷冷地说：“斗鸟就斗鸟，凭什么要折腾人？难道这是李司令的风格吗？”

李汉光哪里把他放在眼里？斜睥着李汉昌。冷笑道：“怎么，这位老弟看不过眼？我李汉光就是这风格，难道这位老弟也要领教？”

副官马弁狐假虎威：“是啊，李司令就这风格，你小子想怎么样？”

李汉昌三分傲气七分怒气，硬绑绑地答道：“李司令有自己的风格，我也有自己的风格。我倒想领教领教，看看谁的风格上劲。”说着，揭开鸟笼布，向远远躲到台后面去的裁判员喝道：“出来主持，开斗！”

李汉光虽为魔鬼，但也被这汉子的气魄所震，当下不由得心里虚了三分，但他凭着手里有枪，身边有兵，谅这汉子也伤不了他，便挥挥手叫士兵押出裁判员，示意开斗。

那些围观的百姓既愤恨又渴望又担心。愤恨的是李汉光残忍无人道；渴望的是李汉昌能把李汉光斗败，挫挫魔鬼的妖气；担心的是李汉昌被李汉光非为吃他的亏。于是人们的心都提到了喉口里，手心脚底都沁出了汗。

有道是一物降一物，“龙凤威”就是“摄山魂”的克星。开斗一开始，“龙凤威”就一个猛虎下山扑过去，“摄山魂”就掉了两根羽毛；接着一招“强龙扑浪”，“摄山魂”的一只眼珠已被“龙凤威”啄出，不到五分钟，“摄山魂”便只有进的气没了出的气，伸腿歪脖躺在那里了。

围观的人们欢呼雀跃，顿觉解了心头之恨。(七)