Vwnzva cunghsinh cujyin byaij gvaqdaeuj dongx de:“Goeng’au Loeg, mwngz daeuj haemq caeux bw. Ngoenzneix couh yawj mwngz lo.”

Loeg Daihdamj ngaekngaek gyaeuj, riunyumj naeuz: “Couh yawj duzdinggyaeuj gou lo.”

Cujyin daengx naj riu naeuz: “ Duzdinggyaeuj mwngz caen ak nw, cienmonz ding gyaeuj, haujlai roegvameiz cungj deng ding dwk gyaeuj ngunh gyaeuj in dingj mbouj ndaej lo. Yawj daeuj, gvanginh dwg mwngz ndaej dingh lo.”

Loeg Daihdamj haha riu ok sing daeuj, naeuz: “Duzdinggyaeuj gou dwg cingqcung roegvameiz ndaw Byacibfanh, duz neix singyaem gig cinghsep, daj cib leix gyae couh dingqnyi de hemq, diuzga yienznaeuz iq cix miz rengz, bak soem youh yak, baez coemj gig vifung, ginggvaq gou saeqsim son’gyauq, lienh ok ciu ding gyaeuj roeg wnq mbouj miz he. Haha, lij suenq cengheiq.” De gangj dwk gangj dwk, gij yiengh de lumjbaenz itdingh ndaej hingz nei.

Loeg Daihdamj boux vunz neix mbouj dwg itbuen vunz. Gaijfang gaxgonq, senj couh gvaq sengj, hai doj gai souh, gaem cax gaj doihduz, buenq mbawcaz、gai raemxcaz, doengh gij seng’eiq neix de cungj guh gvaq, mou ma bit gaeq ngwz nou gak loh vunz de cungj rox ndaej boux baj. Mwh Byacibfanh hoenx dujfeij, de hai bak caeuq gaijfangginh aeu sam duz maxbing, sug vunz sug loh daiq gaijfangginh cinhcazyenz daengz rongz dujfeij byaij gvaq bienq he, hawj cinhcazyenz mo rox cingzgvang, doeklaeng aeu gyoengq dujfeij hoenx raeg. Gaijfang le, de mbouj ra gunghcoz mbouj dang guen, aeu gij cienz senj couh gvaq sengj canh ndaej haenx guh aen bouq hung ndeu, gai huqcab, ndoj rumz ndoj fwn gvaq saedceij onjdingh. Geijcib bi sinhoj guh, aenbouq yied hai yied gvangq, seng’eiq yied guh yied hung, aenmuengx gij gvanhaeh caeuq vunz doxgyau haenx yied san yied deih, baihgwnz bouxguenhung bouxfouq, baihlaj bouxvunzlanh gaujvaq, de cungj heuh ndaej doengh sawj ndaej hwnj. Bi “swcingh” gunghcozdui caphaeuj Naznamz haenx, cujcangj roengzlingh raemj gorungz hung geq gyang gai bae. Loeg Daihdamj lienz hwnz youq laj gorungz dap bungz baij dan, naeuz gorungz caeuq aenbungz aendan cungj dwg caizcanj ranz de, duzmoed hix mbouj ndaej daeuj doengh. Gunghcozcuj youq henz gag gip cix mbouj miz saek di banhfap, heuh vunz vunz mbouj leix, doengh fwngz youh doengh mbouj ndaej, naeuz aeu daeuq de, de vix aenndaeng gunghcoz cujcangj naeuz:“Gou yienghneix dwg buenq mbouj ndaej hingz naengh mbouj ndaej lauz law, gaej caeuq gou daeuq, gou boux vunzdog baj nienzgeij he dij mbouj ndaej geij aen cienz, mwngz nyex huj gou, lau mwngz dang mbouj ndaej guen bauj mbouj ndaej mingh bw.” Gunghcoz cujcangj hujdengdeng, doengh fwngz gaemdawz lingxbuh de, de swnh dwk coemj baenaj, aeu gunghcoz cujcangj coemj dakmai, laeng gyaeuj doed hwnj aen nok he, de lij naeknywd dimz youq gwnz ndang gunghcoz cujcangj. Caengz caj gunghcoz cujcangj ok sing, de sien rongx hemq naeuz:“Gouqmingh ha, gunghcoz cujcangj hoenx vuzcanj gaihgiz lo!” Gunghcoz cujcangj heuh vunz cingj caizliu de, vunz haenx naeuz: “De Loeg Daihdamj youq cwngci mbouj fanj dangj, youq ginghci mbouj dam’aeu, youq swnghhoz mbouj bienqvaih, baenzlawz ndaej luenh ienuengj gauj anqgyaj anqloek, guh de youh miz gijmaz yungh? Suenq lo.” Mbouj guh ok da couh veizgang gij mingling gunghcoz cujcangj, lujlaj gvaqbae couh siu gij hux Loeg Daihdamj bae lo. Daj seizde gvaqlaeng, mingzdaeuz Loeg Daihdamj couh hung lo, ae saek sing rumz bya cungj doeksaetyat.

Hoeng saeh gwnzbiengz hwng baih mbouj dingh, fouqgviq doxlwnz cienq, dien bienq deih bienq vunz hix bienq lo, de Loeg Daihdamj bitgingq ndangdaej mbouj dwg diet couq baenz, gaenq dingj mbouj ndaej gij naetnaiq buet hwnj buet roengz guh seng’eiq lo; saeh ndawbiengz saenzcingz hix mbouj lumj gaxgonq yienghneix swnh eiq swnh sim de lo, mbouj caiq miz seng’eiq soengq hwnj ranz daeuj, gouz vunz dak huq doz huq gyaqcienz hix sang lo. De baez huj, mbouj haeuj huq cij gai huq, daengx ngoenz mbwqmbwt souj aendiemq de, guh seng’eiq lauxbonj, ciengx gyauq geij duz roegvameiz daeuj gaijmbwq. Hoeng vunz cienh mingh cienh yiengjsouh mbouj ndaej fouqgviq, Loeg Daihdamj sinhoj guh hong gvenq haenx, baez hoengq roengzdaeuj, sim fanz dwk gwn mbouj van ninz mbouj onj, cungj roxnyinh saedceij gvaq ndaej citcat. Bungz daengz roegvameiz doxbuek daihciengjsai doxdax saeh nanz ndaej neix, de boux daih’it bauqmingz lo.

Mboujcix mbouj guh, aeu guh couh guh ndaej baenz. Neix dwg Loeg Daihdamj geijcib bi daeuj guh saeh guh seng’eiq souj gij cinjcwz haenx. Baezneix camgya roegvameiz doxbuek doxdax, hix itdingh baij gij vifung de. De siengj gou Loeg Daihdamj geijcib bi daeuj guh hwnj guh roengz, baijdaeuz itbuen ha? Song ngoenz neix daeuj, de dwk baih baenz lai roeg, yawj daeuj, Loeg Daihdamj ndaej hingz riuzmingz gaenq dwg iet fwngz couh aeu ndaej lo.

Vwnzva cunghsinh cujyin hawj Loeg Daihdamj cung vanj cazloeg raemx heuyau feih rangdiemz daez saenz singj uk gvet dungx fuengz nganz he, Loeg Daihdamj iet fwngz ciep gvaqma, ngaem gyaeuj iet ndaeng nyouq heiqrang, yienzhaeuh ndoet gwn gaemz he, ngaek gyaeuj haenh dwk, de dawz vanjcaz cuengq youq henz, duet aenmauh roengz, gej gaet buh, cam: “Seizgan lij caengz daengz ha?”

Vwnzva cunghsinh cujyin daiz fwngz hwnj yawj aenbiuj: “Lij miz song faen cung. Mwngz bouxlaux cunjbei ndei caengz?” Loeg Daihdamj naeuz: “Ndei lo.”

“Ndei, yienghneix couh hainduj.”

(2)

文化中心主任迎来招呼道：“陆叔公，您来得早啊。今天就看您的了。”

陆大胆点点头，微微笑，说：“就看我这叮头叮了。”

主任满脸笑：“您这叮头叮，可真厉害，专叮头，使多少画眉都被叮得昏头转向招架不住。看来，这冠军您拿定了。”

陆大胆哈哈笑出声来，说：“我这叮头叮可是十万山中的纯种，这小家伙声音纯厚，刺耳，十里听闻，脚杆虽小而有劲，嘴尖而狠，扑得有威风，经我悉心调教，练出叮头绝招。哈哈，还算争气。”他说着说着，掩饰不住志在必得的心境。

陆大胆此人乃非一般人物。解放前，迁州过省，开赌卖粥，操刀屠宰，贩茶叶、卖茶水，这些营生都做过，猫狗蚂蛇各路人他都认得个把。十万大山剿匪时，他开口索要解放军战马三匹，熟人熟路带着解放军侦察员到匪巢里走了个遍，让侦察员把情况摸了个透，最后一举把残匪歼灭。解放后，不找工作不当官，把迁洲过省捞来的钱财建了一间大铺面，经营杂货买卖，避风避雨地过起安居生活来。几十年的苦心经营，铺面越盖越宽，生意越做越大，人际关系网越织越密，上至达官贵人，下至阿飞乞丐，他都有唤得动使得转支得开的人。那年“四清”工作队进驻那楠，组长下令将中街的那棵老旧的大榕树砍掉。陆大胆连夜在榕树下搭棚设摊，声称榕树与棚摊均属陆家财产，蚂蚁也不能来动。工作组长干瞪眼，叫人人不理，动手动不成，说要批斗他，他老哥子指着工作组长的鼻子说：“我这样子是判不了刑进不了监的，别跟我玩，我孤身一人一把年纪值不了几个钱，你把我惹火了，怕你官当不成命保不住。”工作组长气恼，动手揪他衣领，他顺势往前一扑，把工作组扑了个四脚朝天，后脑勺暴起个小丸，他还重重地压在工作组长身上。不等工作组长吭出声，放开嗓子就喊道：“救命啊，工作组长打击无产阶级了！”工作组长叫人整他的材料，人家说：“他陆大胆政治上不反党经济上不贪污生活上不腐化，怎么能搞冤假错案，弄他又有什么用？算了吧。”不显山不露水的抗了工作组长的令，轻描淡写地消了陆大胆的祸。打那以后，陆大胆名声陡震，咳个嗽山风也惊一惊。

然而，三十年河东，三十年河西，富贵轮流来，天变地变人也变了，他陆大胆毕竟不是铜打的筋骨铁打的身，已经不起东奔西跑做生意的累；世事人情也不像往时那样随他的意顺他的心了，不再有送上门的生意了，求人捎脚驮物也得出高价了。一气之下，不进货只卖出，整日落寞无味地死守店铺，做老本生意，调养几只画眉来相对寄聊。可贱人贱命享不了富人富命，奔波劳碌惯了的陆大胆，一旦闲静下来，心里闷烦得近乎坐立不安，总觉得活得不是个滋味。遇到有这难得的画眉搏击大奖赛，陆大胆就第一个报了名。

要么不干，要干就要得手。这是陆大胆几十年谋生干事的信条。这次参加画眉搏击大赛，也一定要扬扬雄威。想我陆大胆几十年来玩上玩下，气势一般吗？这两天来，他横扫千军逞英豪，看来，陆大胆扬名夺利已是举手可即。

文化中心主任给陆大胆沏上一碗汤色翠绿滋味醇和回味甘甜香气浓郁提神醒脑增食防癌的十万山中绿茶，陆大胆伸手接过，低头伸鼻细细深吸香气，然后慢慢地呷上一口，赞许地点点头，他将茶碗放在一边，脱下帽子，解开衣扣，问：“时间还没到？”

文化中心主任抬腕看表：“还有两分种。您老准备好了？”陆大胆说：“好了。”

“好，那就开始。” (二)