□ Biz Feihyij

□ 毕飞宇

作者简介

毕飞宇，男，著名作家，江苏省作家协会副主席。20世纪80年代中期开始小说创作，作品曾被译成法文等多种文字在国外出版。曾两度获得鲁迅文学奖（全国中短篇小说最高奖项），多次获得《人民文学》小说创作奖、《小说选刊》奖、《小说月报》百花奖、冯牧文学奖、中国小说学会奖、庄重文文学奖等。2011年3月17日，其长篇小说《玉米》荣获第四届英仕曼亚洲文学奖，成为该奖项2007年创立以来，第三位获此殊荣的中国作家。

Yiemz di daeuj gangj, gou dwg deng mehyah gyaep ok dou, gou youq ndaw ding ranz gou umj boux mehmbwk he, dingjlingz ngaiz mehyah bungz daengz lo. Saehcingz youq miux cung he ndawde couh nauh hung lo. Dou doxceng doxndaq geij ngoenz, youh mbouj gangj vah geij ngoenz. Gou roxnyinh saehcingz ca mbouj geijlai le, couh najna dwk doiq mehyah naeuz: “Dahlwg ngamq roek bi buenq, raeuz lij dwg doxndei dauq ndeindei gvaq saedceij ba.”Mehyah gou, daxmeh dahlwg gou,senhconz gansw si fulenz ceiq naengzganq haenx, guh gij yiengh sawj vunz simmaez doiq gou riuriu, yienzhaeuh naj baez laep, sing hung naeuz: “Mwngz gaej siengj!”

Gou cijndei lizvwnh. Wngdang naeuz gou caeuq mehyah gou doengh bi neix gvaqdaeuj lij suenq gvaq ndaej haemq ndei, moix ngoenz aen daengngoenz he, moix haemh aen ronghndwen he, yienghyiengh cungj mbouj noix. Dou dwg youz bouxmoiz gaisau, doxrox daxndei, guh gij saeh bouxyoux guh haenx, yienzhaeuh gezvwnh, gig ndei. Lij miz dah lwg roek bi buenq he, gou cungj liuh mbouj daengz Dahlaiz youq seizhaenx okyienh. Dahlaiz dwg boux doengzhag daihhag gou, dah lwgmbwk launyaenq ciengz najnding he. Gou gyaez gvaq de geij ngoenz, vih de sij hot sei he, cibseiq coij. Gou yungh cibseiq coih sei bae bungj gova go’nywj, gyoengqde cungj mbouj swt gou, dangyienz Dahlaiz hix mbouj swt gou. Cibgeij bi gvaqbae lo, Dahlaiz bienq ndaej gig swhyienz, mbouj lumj doenghbaez launyaenq najnding lo. De yungh gij bujdunghva daiq miz yaem Gvangjdungh haenx cienzbouh boih cibseiq coij sei gou sij haenx okdaeuj lo, de boih coenz he aensim gou couh dugdaeg mbat he, itgungh dugdaeg cibseiq mbat. Cien mbouj wnggai fanh mbouj wnggai, gou mbouj wnggai youq mwh dugdaeg daengz daih cibseiq mbat gikdoengh dwk gijmaz cungj lumz liux. Gou ndwn hwnjdaeuj, daengx ndang lumj dawz feiz nei hwnghwdhwd. Gou byaij gvaqbae, umj dawz Dahlaiz. ——Mwngz rox gienh saeh neix fatseng youq gizlawz lwi? Youq ndaw ding ranz gou.

Gijwnq gou couh mbouj lai gangj lo, caiq lwnh aen sicez he, mehyah gou cingq youq mwh gou umj Dahlaiz haenx dauqma. Gij feiz gwnz ndang gou ngamq dawzyagyag haenx sawqmwh couh ndaep lo. Ndaw ding laeplat, gou laep aenda. Satsoq lo.

Mehyah nauh dwk daengx aenlaeuz cungj rox liux. Gou mbouj caiq euq gijmaz. Lumj dou doenghgij famh cungj loek neix, caiq euq couh mbouj dwg vunz lo. Yah gou lumj duzma fatbag nei doiq gou hemq naeuz: “Okbae! Vaiq di ruenz okbae!” Gou mbouj doengzeiq, naeuz: “Gou mbouj okbae.” Mehyah dingq gou naeuz mbouj okbae le, couh hainduj banq doxgaiq, ndaw ding dauqcawq dwg meng soiq, bohliz soiq. Raen yienghneix gou hix huj lo. Seizdaih mbouj doengz lo, sai mbwk cungj ityiengh, mehmbwk guh ndaej, dou bouxsai hix guh ndaej. Gou hix banq. Banq sat le song boux couh naj doiq naj diemcaw fofo.

Mehyah itdingh yaek liz. De naeuz mbouj miz banhfap caeuq gou cungj “vunzrae” neix gvaq saedceij. Dahlaiz vihliux biujsi de doiq mbouj hwnj, de dauqbae Gvangjdungh gaxgonq ra gvaq mehyah gou. Dahlaiz caeuq yah gou baujcingq: Dou haengjdingh gijmaz cungj mbouj guh gvaq! Mehyah gou ngaekngaek gyaeuj, yaep da heuh de gvaqbae, swnh fwngz couh fak Dahlaiz fajfwngz he.

Saehcingz daengz aen deihbouh neix, gij vwnhyinh dou couh lumj fagnaq yaek nyingz okbae nei, mbouj liz mbouj ndaej, gou mbouj caiq roengzrengz bae hah yah gou, naeuz, “Liz ba, gou seizneix couh ciemcih.”

Lizvwnh caen dwg daiq yungzheih lo, couh lumj duet buhvaq nei.

Miz di ndeu aeu bouj gangj, gvendaengz gij leixyouz gou lizvwnh,caencik、baenzyoux、ranznden、doengzsaeh faenbied miz mbouj doengz gangjfap. Doengsug gangjfap dwg “ndaek neix”caeuq dahsau doxndei lo, aeu gij vah seizhwng daeuj gangj dwg gou ra “youx”lo, lij miz gangj gou ra yahnoix gijmaz dem.

Ceiq sawj gou souh mbouj ndaej haenx dwg gij vunz ranznden gou. Gyoengqde naeuz, laux Cangh (couh dwg gou) caeuq meh “maxlaz”youq ranz “guh”, deng yah de “gaeb” dawz lo. Cungj saeh neix baez cienz okbae, mwngz ciuhvunz neix couh “satsoq”lo.

Gou ciemcih le, aeu geij geu buhvaq, couh ganjgip deuz ok aen ranz neix. Gou youq laj laeuz dingqnyi yahgonq gou singsep hemq dwk: “Gou ciuh vunz neix mbouj siengj caiq raen daengz mwngz!”

Gou laemzseiz youq ndaw bangunghsiz youq. Gou rox neix mbouj dwg banhfap, hoeng, gou yaek miz aen dieg ndeu gvaqdoh mbat he. Cujyin ndaw danhvei gou cienmonz ra gou, de doiq gou biujsi daegbied gvansim, heuh gou siujsim ndangdaej, henz ndang mbouj miz vunz ciuqgoq, gak fuengmienh cungj aeu “siujsim”di. Gij eiqsei cujyin gou rox, de lau gou youq ndaw bangunghsih luenh “guh”, yingjyangj danhvei nienzdaej vwnzmingz bingzbeij. Gou gig nyinhcaen yiengq cujyin ngaekgyaeuj, iet song fwngz okbae caeuq cujyin gaem fwngz, baujcingq naeuz, song aen vwnzmingz gou itdingh doxcaez gaem.

Youq ndaw bangunghsiz mbouj miz maz mbouj ndei. Dandan miz yiengh ndeu mbouj gvenq, couh dwg banhaemh mbouj miz mehyah youq henz ninz, gou siengj bouxsai ngamq lizvwnh lailai noixnoix cungj miz cungj mbouj gvenq neix, mbouj miz banhfap, gou cijndaej nyaenx youq.

(Mungz Yenginz hoiz)

（caengz sat）

严格地说，我是被我的妻子清除出家门的，我在我家的客厅里拥抱了一个女人，恰巧就让我的妻子撞上了。事情在一秒钟之内就闹大了。我们激战了数日，又冷战了数日。我觉得事情差不多了，便厚颜无耻地对我的妻子说：“女儿才六岁半，我们还是往好处努力吧。”我的妻子，女儿的母亲，市妇联最出色的宣传干事，很迷人地对我笑了笑，然后突然把笑收住，大声说：“休想!”

我只有离。应当说我和我妻子这些年过得还是不错的，每天一个太阳，每夜一个月亮，样样都没少。我们由介绍人介绍，相识、接吻、偷鸡摸狗、结婚，挺好的。还有一个六岁半的女儿，我再也料不到阿来会在这个时候出现。阿来是我的大一同学，一个脸红的次数多于微笑次数的内向女孩。我爱过她几天，为她写过一首诗，十四行。我用十四行汉字没头没脑地拍植物与花朵的马屁，植物与花朵没有任何反应，阿来那边当然也没有什么动静。十几年过去了，阿来变得落落大方，她用带有广东口音的普通话把十四行昏话全背出来了，她背一句我的心口就咯噔一次，一共咯噔了十四回。千不该，万不该，我不该在咯噔到十四下的时候忘乎所以。我站了起来，一团复燃的火焰呼地一下就蹿上了半空。我走上去，拥抱了阿来，——你知道这件事发生在哪儿?在我家客厅。

别的我就不多说了，再交待一个细节。我的妻子在这个节骨眼上回来了。刚刚蹿上半空的那团火焰“呼”地一下就灭了。客厅里一黑，我闭上眼。完了。

妻子把一幢楼都弄响了。我不想再狡辩什么。像我们这些犯过生活错误的人，再狡辩就不厚道了。我的妻子以一种近乎疯狂的口气和形体动作对我说：“滚!给我滚!”我对我妻子的意见实在不敢苟同，我说：“我不想滚。”妻子听了我的话便开始砸，客厅里到处都是瓷器、玻璃与石膏的碎片。这一来我的血就热了。时代不同了，男女都一样，女同志能做到的事，我们男同志也一定能够做到。我也砸。砸完了我们就面对面大口地喘气。

妻子一定要离。她说她无法面对和忍受“这样的男人”，无法面对和忍受破坏了“纯洁性”的男人。我向我的妻子表示了不同看法。阿来为了表示歉意，南下之前特地找过我的妻子。阿来向我的妻子保证：我们绝对什么也没有干!妻子点点头，示意她过去，顺手就给了她一个嘴巴。

事态发展到“嘴巴”往往是个临界。“嘴巴”过后就会产生质变。我们的婚姻似箭在弦上，不离不行，我放弃了最后的努力，说，“离吧。我现在就签字。”

离婚真是太容易了，就像照完了镜子再背过身去。

有一点需要补充一下，关于我离婚的理由，亲属、朋友、邻居、同事分别用了不同的说法。通俗的说法是“那小子”有了相好的，时髦一点的也有，说我找了个“情儿”，还有一种比较古典的，他——也就是我——遇上了韵事，当然，说外遇、艳遇的也有。还是我的同事们说得科学些：老章出了性丑闻。我比较喜欢这个概括，它使我的客厅事件一下子与世界接轨了。

最不能让我接受的是我的邻居。他们说，老章和一个“破鞋”在家里“搞”，被他的老婆“堵”在了门口，一起被“捉住”了。性丑闻的传播一旦具备了中国特色，你差不多就“死透了”。

我签完字，找了几件换洗衣服，匆匆离开了家。我在下楼的过程中听见我前妻的尖锐叫喊：“这辈子都不想再见到你!”

我临时居住在办公室里。我知道这不是办法，然而，我总得有一个地方过渡一下。我们的主任专门找到我，对我表示了特别的关心，主任再三关照，让我当心身体，身边没有人照顾，“各方面”都要“好自为之”。主任的意思我懂，他怕我在办公室里乱“搞”，影响了年终的文明评比。我很郑重地向主任点点头，伸出双手，握了握，保证说，两个文明我会两手一起抓的。

住在办公室没有什么不好。惟一不适应的只是一些生理反应，我想刚离婚的男人多多少少会有一些不适应，一到晚上体内会平白无故地蹿出一些火苗，蓝花花的，舌头一样这儿舔一下，那儿舔一下。我曾经打算“亲手解决”这些火苗，还是忍住了。我决定戒，就像戒烟那样，往死里忍。像我们这些犯过生活错误的人，对自己就不能心太软。就应该狠。（未完待续）