□ Huz Yenz

□ 胡 炎

Aen seizhah haenx dwg ciuhvunz gou aen seizhah ceiq raez he.

Gauhgauj cingzcik gou mbouj ndei geijlai, ngamq lai gvaq bwnjgoh luzcij sienq sam faen. Danghnaeuz gou caijsoq ndei, gou couh ndaej bae daihhag doegsaw, hoeng danghnaeuz gou seizheiq yaez, gou couh mbouj ndaej yamq haeuj hagdangz daihhag bae doegsaw lo.

Gou youq ndaw seizhah mbwnhwngq haenx sim mbouj onj saek di, gou hainduj ninz mbouj ndaek, gaen dwk gwn mbouj roengz. Mbouj geij nanz gou couh byombwt lo.

Daxboh daengx bi youq rog, miz ngoenz ndeu, de sawqmwh ndwn you baihnaj gou. “Buenx daxboh bae lajmbanj byaijbyaij ba.” Daxboh naeuz.

Gou mboujdaih nyienh bae, hoeng youh mbouj siengj hawj daxboh saetmuengh.

Gou caeuq daxboh gwih danci, gwih ok rog singz, itcig bae daengz lajmbanj.

Daxboh gij rengz de lumj cungj yungh mbouj liux nei, cungj gwih youq baihnaj gou. Doeklaeng, dou daeujdaengz henz diuz dah he, naeuz dwg dah, cix mbouj miz raemx, daej daj loh okdaeuj haenx dwg benq sadan gvangqlangh he. Haenzdah doiqnaj dwg benq ndoengfaex mwncupcup he. Daxboh naeuz: “Raeuz daengz gizhaenx bae yietliengz.” Rinsa deng ndit dak ndaej lumj feiz nei ndat, ngamq caij hwnjbae, couh deng ndat dwk diuq hwnjdaeuj.

Gou baegfofo, mbouj rox mbouj nyinh baenq dauq gyaeujci. Daxboh naeuz:“Gaenq baenz boux vunzhung lo, lij baenzneix unj?” Gangj le couh gag byaij bae baihnaj, yienznaeuz byaij gig dwgrengz, cix byaij ndaej gig maenh. Gou mbouj miz banhfap, cijndei riengz daxboh byaij. Daej din ciemhciemh roxnyinh daengz cijmiz ndat, doeklaeng lienz ndat cungj roxnyinh mbouj daengz, cijmiz mazmwnh. Gvaq buenq diemj cung le, daxboh hwnj haenzdah bae lo, gou lij miz duenh loh he cij daengz haenzdah. Gou mbouj ndaej mbouj boiqfug daxboh. Daxboh yiengq gou vad fwngz, bang gou gyahyouz. Gou hix hwnj haenzdah bae lo, sawqmwh, gou miz di siengj daej.

Ndaw ndoengfaex caen dwg giz dieg ndei ndeu, gig raemh, lij miz rumz dem, cungj raemh liengz neix sawj naetnaiq cungj siu bae liux. Naengh roengzdaeuj yawj song gaiq din, cij rox daxboh caeuq gou cungj miz di deng ndat sieng lo. Daxboh naeuz, gijneix suenq gijmaz lo, de seiz iq ngoenzngoenz cungj yienghneix lohdin byaij, mbouj miz saek yiengh saeh. Hoeng daxboh lij dwg daj gaenhlaenz ra di nywj, nu yungz le oep youq angjdin gou. Gvaq yaep ndeu, daxboh lumj rox bienq nei daj ndaw sa deuq ok faek duhdoem ndeu daeuj. Neix dwg nungzminz sou le lw roengzdaeuj, daxboh naeuz sadan baenz hung, raeuz caiq deuq ra ceiq noix deuq ndaej daehndaij he. Daxboh mbiq duhdoem daeuj gwn, aenvih duhdoem deng sa ndat bingj gvaq, couh roxnyinh engq ndei gwn.

Gou ra nye faex he, mbouj dingz deuq namh ra duhdoem, ra ndaej haujlai duhdoem dahraix.

Daxboh naeuz:“Seizneix roxnyinh baenzlawz yiengh?”

Gou riu lo. Gou haemq nanz mbouj yienghneix soengswt riu lo.

Daxboh naeuz:“Gij saeh caiq nanz caiq hoj, baez haeb heuj, hix couh gvaqbae lo.”

Yietnaiq yaep ndeu le, daxboh lij caengz gvaqyinx. Dou gwih hwnj ci youh byaij bae naj.

Baez neix, dou bae daengz aen suen mak nungzminz gaenq sou mak sat haenx. Daxboh naeuz: “ Gij gomak neix itdingh lij miz mak, mwngz hwnj- bae mbaet aen ndeu daeuj hawj daxboh gaij hozhawq ndaej lwi?” Gou ngaekngaek gyaeuj. Gou gig vaiq couh ra raen aen mak he, hoeng aen mak neix maj ndaej haemq sang. Gou mbouj lau, duet haiz couh bin hwnjbae. Bin daengz gwnz nga faex hung, caiq bin, ngafaex yied daeuj yied iq, ndawsim couh yied lau. Gou mbouj gamj caiq bin hwnjbae lo, hoeng gou youh gig siengj mbaet aen mak haenx daeuj hawj daxboh gwn. Seizhaenx, daxboh youq laj gomak heuh gou:“Roengzdaeuj gwn mak ba.” Gou yawj roengzbae, ndaw fwngz daxboh gingqyienz miz geij aen mak! Gou nod roengz gomak, simnaiq youh mbouj ndei eiqseiq. Daxboh bekbek aen’gyaeuj gou naeuz: “Gofaex miz mak mbouj cij go ndeu ha, cungj miz go ndeu mwngz mbaet ndaej daengz, vunz lix youq gwnzbiengz, mbouj dwg cij miz cungj banhfap ndeu cij guh ndaej baenz bw.”

Gou dinghdingh dwk mbouj gangj vah.

Ngoenz daihngeih, daxboh byaij lo, simcingz gou loq ndei di lo. Gou hainduj dingh roengzdaeuj siengj mbangj saeh he, lumj gauj mbouj hwnj daihhag wnggai baenzlawz guh, lumj gauj mbouj hwnj aen daihhag habsim youh baenzlawz guh. Gou ndawsim mizsoq le, couh an’onj roengzdaeuj lo.

Gvaq duenh seizgan he le, daxboh youh ma ranz. Daxboh riuj aen muengx he, naeuz:“Raeuz bae ndaw dah gaeb bya ba.” Daxboh doenghbaez gig maij gaeb bya, geij bi neix diuh bae diegrog, mbouj miz seizgan, haemq noix bae dah gaeb bya lo.

Raeuz riengz diuz dah doenghbaez ciengz bae gaeb byai haenx byaij. Wnggai vanq muengx, hoeng daxboh mbouj vanq. Daxboh naeuz:“Byaij, byaij hwnj donh dah baihgwnz bae.” Diuz dah neix dwg gou gig sug he, hoeng youh dwg gou gig sengswt he. Gizneix mbouj miz haenzdah vunz caep haenx lo, mbouj miz gova caeuq diegnywj vunz ndaem haenx lo, miz haenx dwg gosangh govaiz gig bingzciengz caeuq go’ngaih go’nywj sang lumj vunz haenx. Loh iq bienqbaenz camcam caca, yied daeuj yied mbouj miz loh lo. Raemxdah sawndikndik, duzbaeu youq ndaw congh haenzdah caeuq gwnz rin gyang dah cwxcaih raih dwk……

Gou miz di maez lo.

Daxboh naeuz:“Lai byaij geij leix loh mbouj ityiengh luba?”

Gou yunghrengz ngaekngaek gyaeuj.

Sawqmwh daxboh daj ndaw daeh mbon ok fung saenq ndeu ndenq hawj gou.

Gou ciep gvaqdaeuj, dwg luzcij dunghcihsuh: Gou gauj hwnj aen daihhag daih’it ciyen gou dienz haenx lo! Gou angq dwk cungj mbouj rox baenzlawz guh cij ndei.

Daxboh naeuz:“Lwg ha, hoh mwngz gauj hwnj daihhag! Gvaqlaeng, diuz loh mwngz yaek byaij haenx lij gig gyae, aeu lumj diuzdah nei, mbouj dingz lae baenaj.”

那是我人生中最漫长的一个夏天。

我的高考成绩很不理想，仅高出本科录取线3分。如果幸运垂青我，我会走进大学的校门，而一旦稍有闪失，我就会名落孙山。

我的忐忑在逼人的暑热里不断发酵、膨胀，我开始失眠。接着，我的饭量迅速减少，一点胃口也没有。不久，我就瘦得皮包骨头了。

父亲常年在外，有一天，他突然出现在我的面前。“陪爸爸到乡下转转吧。”父亲说。

我不大情愿，但又不愿让父亲失望。

我们骑着车，穿过郊区，一直到了县城。

父亲似乎有用不完的力气，总骑在我前面。后来，我们到了一条河边。说是河，水却枯了，裸露的河床是一片开阔的沙滩。对岸一片树林，蓊蓊郁郁的。父亲说：“咱们到那儿乘凉。”沙子被日头烤得炭一样烫，脚刚踏上去，就被烧得跳起来。

我唏嘘着，下意识地调转车头。父亲说：“都大男子汉了，还那么娇气？”说着，顾自在前边深一脚浅一脚走，虽吃力，却沉稳。我无奈，只得跟随。脚上的感觉渐渐只剩下了热，后来，连热也没有了，只有麻木。半个小时后，父亲上了岸，我还有段距离。我不能不钦佩父亲。父亲向我招手，给我加油。我也上岸了，一霎间，我有点想哭。

树林里的确是个好地方，荫凉很厚，而且有风，把疲惫一点点地舔了去。坐下来拿出双脚，才知父亲和我都有了轻微的灼伤。父亲说这算个什么呀，他小时候天天就这样光脚跑，一点事没有。但是父亲还是从附近掐了一些草，揉碎了，敷在我的脚上。过了会儿，父亲变戏法似地从沙子里扒出一个花生来。这是农民收割遗留下的，父亲说这么大的沙滩，再翻找一遍至少能装满一个麻袋。父亲剥开花生，露出粉白的仁，放进嘴里，轻轻一嚼，由于沙子的烘烤，竟格外的香甜。

我们拣了截树枝，不停地在沙土里翻拣着，果真找到了不少花生，品尝了一顿天然的美味。

父亲说：“现在感觉怎样？”

我笑了笑。我很久没有这么轻松地笑了。

父亲说：“再难的事，一咬牙，也就挺过来了。”

休息了一阵后，父亲还未尽兴。我们骑上车，又启程了。

这次，我们进了一片农民收摘后的果林。父亲说：“这树上肯定还有果子，你能给爸爸摘一个解解渴吗？”我点点头。我很快发现了一个果子，但长得很高。我不怕，脱下鞋子爬树。爬到了粗大的树杈上，再爬，树枝越来越细，心里面越来越虚。我不能再爬了，但我多想把果子摘下来。这时，父亲在下边叫我：“下来吃果子了。”我循声望去，父亲的手里竟托着好几个果子！我爬下树，心灰又自惭。父亲拍拍我的头：“长果子的树不止一棵啊，总有适合你摘的，人活着，怎么能一棵树上吊死呢。”

我默然无语。

第二天，父亲走了，我的心情却好了一些。我开始冷静地想一些事情，比如落榜后该怎么走，比如理想的院校未录取该怎么办。我有了思路，心中渐渐踏实了。

一段日子后，父亲又回来了。父亲拎着网，说：“咱们去河里捉鱼吧。”父亲过去捉鱼捉得上瘾，只是这些年调往异地，少有闲暇，很少下河了。

我们沿着过去经常捉鱼的河走着。该下网了，可父亲不下。父亲说：“走，往上游走。”这是我极熟悉的一条河，却又是我极陌生的一条河。人工的防护堤没了，花坛和草坪没了，代之以古朴的桑树、老槐，一人高的藤草，和愈来愈分不清路的小径。一股沟汊，两股沟汊……蜿蜒着，交汇起来。水清得像空气一样透明，螃蟹在临水的洞口和水中的石块上悠然地爬行……

我有些沉醉了。

父亲说：“多走几里路，不一样了吧？”

我使劲点点头。

忽然，父亲笑着从口袋里掏出一封信，递给我。

我接过来，意外的惊喜让我一下子痴得手足无措：我被第一志愿录取了，幸运之神站在了我的身边！

父亲说：“祝贺你，孩子！以后，还要走得再远一些，像这河，追求无止境啊。”